معنی عبدالحفیظ
7 بازدید
[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن حسن بن محمد الحسنی العلوی، مکنی به ابوالمواهب. از سلاطین دولت علویهٔ مغرب اقصی است. وی به سال ۱۲۸۰ هـ . ق. در فاس متولد شد و به سال ۱۳۵۶ هـ . ق. درگذشت و در فاس به خاک سپرده شد. از تألیفات اوست: منظومة فی مصطلح الحدیث. الجواهر اللوامع فی نظم جمع الجوامع. یاقوتة الحکام فی مسائل القضاء و الاحکام. العذب السلسبیل فی حل الفاظ الخلیل در فقه مالکی. کشف القناع عن اعتقاد طوائف الابتداع در رد بر بعض متصوفه. نیل النجاح و الفلاح فی علم ما به القرآن و الاسلام. (از الاعلام زرکلی).
کلمات هم‌قافیه با «عبدالحفیظ»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یظ» برای سرودن شعر