معنی عباس دوم

[ عَ بْ با سِ دُوْ وُ ] (اِخ) (شاه...) فرزند شاه صفی صفوی بن صفی میرزابن شاه عباس اول وی در ۱۸ جمادی الثانیهٔ سال ۱۰۴۳ هـ . ق. متولد شد و پس از مرگ پدر خود شاه صفی در سال ۱۰۵۲ شب جمعه شانزدهم صفر به سن نه سالگی در کاشان به تخت سلطنت نشست. او سفری به مکه و مشهد کرد. در دوران کودکی وی وزیر اعظم میرزاتقی عمادالدوله زمام کار را بدست داشت و چون شاه بسن رشد رسید خود <۵۳۰۶۴۱۰۱۵۶۹۲۰۱>...به کارها رسیدگی میکرد. در عهد وی قندهار که صفی میرزا از دست داده بود فتح شد و کوشش اورنگ زیب برای استرداد آن بجائی نرسید. او مانند شاه عباس اول نسبت به کلیهٔ مذاهب به دیدهٔ احترام مینگریست و از علما و دانشمندان تفقد میکرد در عهد وی امنیت خاصی بر ایران حکمفرما بود. وی به سال ۱۰۷۸ هـ . ق. در قصر خسروآباد دامغان پس از بیست وپنج سال سلطنت درگذشت. رجوع شود به تاریخ ایران فروغی و روضة الصفا ج ۶ و تاریخ ایران بعد از اسلام و تاریخ ایران عباس پرویز و عباسنامه چ ابراهیم دهگان.