معنی عباس دوس
6 بازدید
[ عَ بْ با سِ دَ ] (اِخ) نام مردی که به لطائف الحیل مشهور بود چنانکه در جامع الحکایات قصهٔ او مسطور است و دوس قبیله ای است از یمن و ابن عباس از همان قبیله بود. در لطائف الحیل است که عباس دَوسْ نام گدائی که بسیار مکار و مضحک بود. (غیاث اللغات). رجوع به دوس شود: گفت خدمت آنکه بهر ذل نفس خویش را سازی تو چون عباس دیس. مولوی.
کلمات همقافیه با «عباس دوس»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وس» برای سرودن شعر