معنی ظلیف
7 بازدید
[ ظَ ] (ع ص، اِ) بدحال. || خوار. ذلیل. || جای سخت. || کار دشوار. || بلای شدید. || سختی و درشتی. || بُن گردن. ج، ظُلف، ظُلُف. || ظلیف النفس؛ نزه النفس. ظلف النفس. || ذهب به ظلیفاً؛ مفت و رایگان و بی بها برد آن را. || تمام. کامل. کلّ. همه: اَخذه بظلیفه و بظلیفته؛ أی کله.[ ظُ لَ ] (اِخ) موضعی است در شعر عبیدبن ایوب اللصّ آنجا که میگوید: ألا لیت شعری هل تغیر بعدنا عن العهد قارات الظلیف الفوارد و هل رام عن عهدی وُدَیْکٌ مکانه الی حیث یفضی سیل ذات المساجد. (معجم البلدان).
کلمات هم‌قافیه با «ظلیف»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یف» برای سرودن شعر