معنی طیبت
[ بَ ] (ع اِمص) مزاح. خوش طبعی. (غیاث اللغات) (آنندراج). خوش منشی. خوش مزگی. بازی. شوخی : طیبتی شاعرانه کردم من تا نبندی دل اندرین زنهار.مسعودسعد. ز روی طیبت گفتم بزرگواری کن جواب گوی و ز طیبت مشو دل آزرده. سوزنی. با تو بر روی بساط انبساط نرد طیبت باخت خادم یک ندب.سوزنی. هیچ شعری نَبُوَد اندر شعر خوش من کاندر او طیبتکی نَبْوَد و زیج و بازی. سوزنی. زن بسی گفتش که آخر ای امیر گر مزاحی کردم از طیبت مگیر.مولوی. - به طیبت نفس؛ به طیب نفس. به طیب خاطر: خراج اگر نگذارد کسی به طیبت نفس بقهر از او بستانند و قهر سرهنگی. سعدی (گلستان). || (اِ) نام ماهیست در تاریخ یهود، و آن را طیبث نیز گویند. رجوع به طیبث شود.
کلمات همقافیه با «طیبت»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بت» برای سرودن شعر