معنی طیبة

معنی طیبة

[ بَ ] (ع ص) حلال. || روا. || شراب صافی و خالص آن. (منتهی الارب). || (مص) حلال شدن. (غیاث اللغات) (آنندراج). || خوش شدن. || خوش بوی شدن. || پاکیزه شدن. (تاج المصادر بیهقی).
[ بَ ] (اِخ) بنت العجاج المجاشعی، عیال فرزدق شاعر. رجوع به حاشیهٔ ج ۴ عیون الاخبار ابن قتیبه چ دار الکتب المصریه شود.
[ بَ ] (اِخ) دهیست نزد زرود. || نام زمزم. || نام مدینهٔ منوره. یثرب. مدینةالسلام. رجوع به طابة شود. (منتهی الارب).
[ بَ ] (اِخ) مدینة الرسول صلی اللََّه علیه و آله و سلم. قبل انما سمیت بطیبة بنت قیداربن اسماعیل و کانت تسکنها. (منتهی الارب). مدینه. یثرب. طابة. شهری که پیغمبر صلواة اللََّه علیه و آله بدانجا هجرت کرد.
[ یَ بَ ] (ع ص) کار بی دغا و فریب. یقال: سبیٌ طیبة، ای بلا غدر و نقض عهد. (منتهی الارب). برده ای که در او هیچ شبهت نباشد. (مهذب الاسماء).
[ طَیْ یِ بَ ] (ع ص) تأنیث طیب، و در تمام معانی با طیب برابر است. ج، طیبات. مقابل خبیثة. قوله تعالی : {/Bأَ لَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اَللََّهُ مَثَلاً کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ ۱-۱۱۱۴:۲۴/}(قرآن ۱۴/۲۴)؛ نمی بینی ای محمد یعنی نمیدانی که چگونه مثل زد خدای تعالی که گفت کلمتی پاکیزه چون درختی پاک است. مفسران گفتند: مراد بکلمهٔ پاک گفتن لااله الااللََّه است. (تفسیر ابوالفتح). و نیز قوله تعالی: {/Bوَ جَرَیْنَ بِهِمْ بِرِیحٍ طَیِّبَةٍ ۱۳-۱۷۱۰:۲۲/}(قرآن ۱۰/۲۲)؛ و کشتیها ببرد ایشان را بباد خوش چون باد نرم باشد کشتی خوش رود و راست و آسان رود. (تفسیر ابوالفتوح). - ارواح طیبة؛ روانهای پاک. در برابر ارواح خبیثة (روانهای پلید و ناپاک). - خمسهٔ طیبة؛ محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین صلوة اللََّه و سلامه علیهم اجمعین. - طیبةالرائحة؛ خوشبوی. معطر.
[ طَیْ یِ بَ ] (اِخ) نام مدینهٔ رسول صلی اللََّه علیه و آله و سلم. || دوده ای است به مصر. (منتهی الارب). || نام قریهٔ عرض از توابع شام که واقع بین تدمر و حلب میباشد.
[ طَیْ یِ بَ ] (اِخ) شهری است میان واسط و عراق و کورهٔ اهواز، و دعبل شاعر شیعی خزاعی بدانجا درگذشت. و رجوع به روضات الجنات ص ۲۷۷ شود.

کلمات هم‌قافیه با «طیبة»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بة» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید