معنی طلاق رجعی

[ طَ قِ رَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) طلاقی که بعد آن در میان مدت عدت رجوع کردن به زن بدون نکاح جائز باشد و آن یک بار یا دو بار لفظ طلاق گفتن است، بخلاف طلاق باین که رجوع کردن در آن بدون نکاح جائز نباشد و آن گفتن است زن را «انت بائنة» و آنچه در معنی این باشد و بخلاف طلاق مغلظه که در آن تا زن منکوحهٔ شخص دیگر شده طلاق نیابد نکاح به آن زن شوهر اول را جایز نباشد و آن سه طلاق دادن است. (غیاث) (آنندراج). طلاقی که از برای مطلق رجوع از آن در ایام عدة موجود است. زوجی که زوجهٔ خود را بعد از نزدیکی با او طلاق میدهد در حالتی که زوجه یائسه و صغیره نیست تا وقتی که ایام عده منتفی نشده است حق دارد از آن طلاق رجوع نموده و بعد از رجوع علاقهٔ زوجیت عودت مینماید.