معنی طبن

[ طَ بَ ] (ع اِمص) زیرکی. (منتهی الارب). طبانة و طبانیة و طبونة مثله. (آنندراج).[ طَ / طَ بَ ] (ع مص) فروپوشیدن آتش را تا نمیرد. (منتهی الارب) (آنندراج). آتش در زیر خاکستر پنهان کردن تا نمیرد. (تاج المصادر بیهقی).[ طَ ] (ع مص) طبانة. طبانیة. طبونة. زیرک شدن. (تاج المصادر بیهقی) (منتهی الارب). دانا گردیدن. (منتهی الارب) (آنندراج).[ طَ ] (ع اِ) گروه بسیار. (منتهی الارب) (آنندراج). یقال: ماادری ای الطبن هو؛ ای اَیّ الناس هو. (منتهی الارب).[ طُ ] (ع اِ) طنبور. (منتهی الارب) (آنندراج) (مهذب الاسماء). || رباب. (منتهی الارب) (آنندراج).[ طُ ] (ع اِ) جِ طبنة.[ طَ / طِ / طُ بَ ] (ع اِ) بازیی است مر عربان را که بفارسی سدره نامند، و آن خطوطی است که بر زمین کشند. || مرداری که آنرا در دام کرکس و ددان اندازند برای صید. (منتهی الارب) (آنندراج).[ طِ بَ ] (ع اِ) جِ طبنة. (منتهی الارب).[ طَ بِ ] (ع ص) زیرک. دانا. (منتهی الارب) (آنندراج).[ طُ بَ ] (ع اِ) جِ طبنة. (منتهی الارب).[ طُ / طِ بُ ن ن ] (اِخ) شهری در مغرب از سرزمین زاب که در منتهی الیه و پایان بلاد مغرب واقع است و گروهی از اعلام از این شهر برخاسته اند. و منسوب بدان طبنی است. (سمعانی ورق ۳۶۷ ب). رجوع به طبنة شود.