معنی طاهریان

[ هِ ] (اِخ) طاهریان یکی از سلسله های ایرانی است که استقلال ایران را پس از تسلط عرب بنیان نهادند و آنان را به اسامی بنی طاهر، آل طاهر و طاهریه میخواندند. آل طاهر، دولتی ایرانی بوده و از سال ۲۰۵ تا ۲۵۹ هـ . ق. در خراسان حکمرانی کرده اند. مؤسس این دولت، طاهربن الحسین، ملقب به ذی الیمینین بوده است. مأمون خلیفه، سردار مشهور خود، طاهر ذوالیمینین را که از موالی زادگان ایرانی بود در سال ۲۰۵ هـ . ق. /۸۲۰ م. به حکومت خراسان فرستاد. و طاهر و فرزندان او در این سرزمین مستقر شده، سلسلهٔ طاهری را تأسیس کردند و همه وقت تحت امر و تابع خلیفه بودند. هیچ وقت حوزهٔ متصرفات این سلسله از خراسان تجاوز نکرد <۵۳۰۶۴۱۰۱۵۳۲۶۰۱>...و قریب نیم قرن در این حال بودند تا یعقوب بن لیث صفاری، سلسلهٔ ایشان را منقرض کرد. اسامی افراد این سلسله که در خراسان فرمانروائی کردند: طاهر ذوالیمینین ۲۰۵. هـ . ق. ۸۲۰. م. طلحة ۲۰۷. هـ . ق. ۸۲۲. م. عبداللََّه ۲۱۳. هـ . ق. ۸۲۸. م. طاهر ثانی ۲۳۰. هـ . ق. ۸۴۴. م. محمد ۲۴۸-۲۵۹. هـ . ق. ۸۶۲-۸۷۲. م. <۵۳۰۶۴۱۰۱۵۳۲۷۰۱>...(ترجمهٔ طبقات سلاطین لین پول ص ۱۱۵). و رجوع به آل طاهر و طاهریه در همین لغت نامه و النقود العربیه ص ۱۲۳، ۱۲۴، ۱۳۶ و تاریخ سیستان ص ۱۷۲، ۲۱۹، ۲۲۰، ۲۲۳، ۲۲۴، ۲۳۸ تاریخ بیهق ص ۶۶ و شرح احوال رودکی ص ۹۱، ۲۲۰، ۳۰۹، ۳۱۹، ۳۴۵، ۳۴۶، ۳۹۵، ۳۳۵، ۴۵۵، ۴۵۶، ۵۶۸، ۵۶۹، ۸۲۵، ۸۷۴ و تاریخ اسلام ص ۱۹۷، ۱۹۸ و تاریخ گزیده ۳۰۹، ۸۳۹ و مزدیسنا ص ۱۹ و ۴۱۸ و سبک شناسی ج ۲ ص ۵۰ و ج ۱ ص ۱۴۹، ۱۶۵، ۲۸۴، ۲۸۵ و ج ۳ ص ۱۸۸ شود.