معنی صیغه
7 بازدید
[ غَ / غِ ] (از ع اِ) متعه. در تداول عوام، و عرف فقها، زنی است که او را به عقد انقطاع گیرند برای مدتی کوتاه یا دراز و محدود نه دائمی و همیشگی با ذکر مهر و آنرا شرایط و احکام خاصی است. از جمله آنکه زن صیغه را طلاق نیست و چون مدت معین او بسر آید از شوی خویش بریده گردد و او را از مال شوی و شوی را از مال وی ارث نیست مگر با شرط وعدهٔ او دو طهر است : چنان رسم بد در جهان رو نهفت که بی صیغه مرغان نگردند جفت. شفیع اثر (از آنندراج). - امثال: مگر ما از صیغه ایم و شما از عقدی.
کلمات هم‌قافیه با «صیغه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «غه» برای سرودن شعر