معنی صم و بکم
7 بازدید
[ صُ مْ مُنْ وَ بُ ] (ع ترکیب عطفی، ص مرکب) کران و گنگان. این هر دو لفظ جمع اصم و ابکم است و استعمال جمع بجای مفرد برای مبالغه باشد در کثرت یا آنکه فارسیان بعض جاها صیغهٔ جمع در مقام مفرد استعمال کنند، چنانکه حور که جمع حورا باشد. (غیاث اللغات). از اِتباع است و مأخوذ از آیات: {/Bصُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لاََ یَرْجِعُونَ ۱-۶۲:۱۸/}{/B(لاََ یَعْقِلُونَ ). ۲۱-۲۲۲:۱۷۰*/}(قرآن ۲/۱۸، ۱۷۱): به تهدید اگر برکشد تیغ حکم بمانند کروبیان صم و بکم.سعدی. رجوع به صم بکم شود.
کلمات هم‌قافیه با «صم و بکم»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کم» برای سرودن شعر