معنی شیر خوردن
17 بازدید
[ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب) مکیدن شیر. (ناظم الاطباء). رضع. (دهار). مکیدن شیر از پستان. رضاعت. خوردن طفل و جز او شیر را. (یادداشت مؤلف): ملج؛ شیر خوردن کودک. ملق؛ شیر خوردن شتربچه. (تاج المصادر بیهقی). دغل؛ شیر خوردن بزغاله. (دهار): شیر خور و آنچنان مخور که به آخر زو نشکیبی چو شیرخواره ز پستان. منوچهری. گر برادر همچو حاتم شیر خورد هر کجا مرغی است کی انجیر خورد.عطار. طفل گیا شیر خورد، شاخ جوان گو ببال ابر بهاری گریست طرف چمن گو بخند. سعدی. - امثال: با هم شیر نخورده ایم. (امثال و حکم دهخدا).
کلمات همقافیه با «شیر خوردن»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دن» برای سرودن شعر