معنی شیرینگفتاری
6 بازدید
[ گُ ] (حامص مرکب) صفت و حالت شیرین گفتار. شیرینی و خوشی بیان. شیرین سخنی و خوش بیانی : در مقام شیرین گفتاری و شیرین کلامی درآیند. (تزوک تیموری، نسخهٔ خطی، از مجلهٔ دانش سال ۲ شمارهٔ ۲ ص ۸۳). رجوع به شیرین گفتار و شیرین سخنی شود.
کلمات همقافیه با «شیرینگفتاری»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ری» برای سرودن شعر