معنی شیرین‌ادا
6 بازدید
[ اَ ] (ص مرکب) که با شیرینی ادای سخن کند. کسی که گفتار او با بلاغت و فصاحت بود. (ناظم الاطباء). خوش سرا و خوش بیان. (آنندراج). || با حرکات و اطوار مطبوع و دلچسب : ساقیان نادره، گویندهٔ شیرین ادا مطربان چابک و طمغاجی حاضرجواب. مختاری غزنوی. || کسی که خوش تغنی کند. (ناظم الاطباء).
کلمات هم‌قافیه با «شیرین‌ادا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دا» برای سرودن شعر