معنی شیاله

[ ] (ع اِ) النبشالة در تداول مردم مغرب. (مفردات ابن بیطار ج ۱ ص ۵۶). به لغت اندلس امسوح است، و آنرا انابینی نیز گویند. نباتی است بزرگ و خرد آن مابین شجر و گیاه و مانند نی مجوف و گره دار و منبت آن اغلب در سنگلاخ ها و کنار آبها و خرد آن به اندازهٔ یک وجب یا بیشتر و ساق آن خشبی صلب به ستبری انگشتی است و از ساق آن شاخهای بسیار باریک صلب گره دار روئیده که چون مواضع بندهای آنرا بکشند شاخها از هم جدا گردد و برگ آن مانند برگ زیتون شکوفه ندارد و ثمر آن سرخ به اندازهٔ نخودی و پس از خشک شدن سیاه میگردد. رجوع به مفردات ابن البیطار ج ۱ ص ۵۶ و تذکرهٔ داود ضریر انطاکی ص ۵۹ و مخزن الادویه و امسوح شود.