معنی شکرگفتار
6 بازدید
[ شَ کَ گُ ] (ص مرکب) شیرین زبان و شیرین سخن. (ناظم الاطباء). شیرین گفتار. (آنندراج): آنان که پریروی و شکرگفتارند حیف است که روی خوب پنهان دارند. سعدی. مگر طوبی برآمد در سرابستان جان من که بر هر شعبه ای مرغی شکرگفتار می بینم. سعدی. سعدی اندازه ندارد که چه شیرین سخنی باغ طبعت همه مرغان شکرگفتارند.سعدی. کجا همی رود آن شاهد شکرگفتار چرا همی نکند بر دو چشم من رفتار. سعدی.
کلمات هم‌قافیه با «شکرگفتار»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ار» برای سرودن شعر