معنی شهین
7 بازدید
[ شَ ] (ص نسبی) (از: شه +ین، پسوند نسبت) منسوب بشاه، مانند زرین و سیمین. (از انجمن آرا).[ شَ ] (اِخ) نام شهر زنگان است و معرب آن زنجان باشد، گویند آن شهر را اردشیر بابکان بنا کرده است. (از جهانگیری) (برهان). شهری بود بزرگ در میان ری و آذربایگان، و وجه تسمیهٔ آن، مخفف زندگان یعنی اهل کتاب زند است، و زندیگان زنگان شده و دال او محذوف گردیده. (انجمن آرا) (آنندراج). رجوع به زنجان شود.
کلمات هم‌قافیه با «شهین»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ین» برای سرودن شعر