معنی شه‌نشان

معنی شه‌نشان

6 بازدید
[ شَ هْ نِ ] (نف مرکب) شاه نشان. نشانندهٔ شاه. سلطان عظیم الشأن. دست نشانده کنندهٔ شاه و سلطان. سلطان بزرگ که کسی را به شاهی و سلطنت ناحیه ای بگمارد و منصوب سازد: سر سرفرازان و گردنکشان ملک عز دین قاهر شه نشان.نظامی. جای شاهان است یا رب فرخ و فرخنده باد جاودان بر پادشاه شه نشان شه نشین. سلمان ساوجی. تو شه نشانی و ما شه تو شاه و ما بنده تو آفتابی و ما مه تو ماه و ما اختر.قاآنی. || (ن مف مرکب) که او را شاه نشانده و منصوب کرده باشد. رجوع به شاه نشان شود.

کلمات هم‌قافیه با «شه‌نشان»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید