معنی شمایان

[ شُ ] (ضمیر) ضمیر منفصل دوم شخص جمع. امروزه از ضمایر شخصی (ما) و (شما) را در تداول عامه با (ها) جمع بندند: ماها، شماها. ولی به حکم شواهد بدست آمده در زبان ادب قدیم (ما) و (شما) را جمع می بسته اند آن هم با (ان) نه با (ها) به صورت مایان و شمایان : قوم را گفتم چونید شمایان به نبید همه گفتند صواب است صواب است صواب. فرخی. شمایان را از این اخبار تفصیلی دادم. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۵۷). لشکر را گفت فردا شمایان را مثال داده آید که سوی هرات بر چه جمله باید رفت. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۴۷). گفتا بزرگ غلطا که شمایان را افتاده است که اگر قدم شما از خراسان بجنبد هیچ جای بر زمین قرار نباشد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۵۸۲). شمایان را باید اینجا احتیاط کرد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۵۵۲). رجوع به شما شود.