معنی شش بلوکی
6 بازدید
[ شِ بُ ] (اِخ) تیره ای از ایل قشقایی (جغرافیای سیاسی کیهان ص ۷۹). یکی از طوایف ایل قشقایی ایران و مرکب از شش هزار خانوار است که مسکن آنها در سرحد چهار دانگه است که عبارت از آس پاس و کوشک زرد و کوه سفید و نمدان باشد. (یادداشت مؤلف).
کلمات هم‌قافیه با «شش بلوکی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کی» برای سرودن شعر