معنی شریحیة

[ شُ رَ حی یَ ] (ص نسبی، اِ) نام مسأله ای از عول پیش فقهای عامه. (یادداشت مؤلف). و آن چنان است که بازماندگان میت دو خواهر پدری و مادری و دو خواهر مادری و مادر شوهر او باشند در این مسأله چهار سهم کسر می آید و لهذا اصل فریضه به ده سهم عول می شود و ترکه نزد اهل سنت به شرح زیر میان آنان تقسیم می گردد: ۱۱۰ به مادر ۲۱۰ به خواهران مادری به تساوی ۳۱۰ به زوج ۴۱۰ به خواهران پدری و مادری به تساوی می رسد و این مسأله را ام الفروخ و شریحیه نیز گفته اند چون زمانی که شریح، قاضی در کوفه می بود (۸۴-۸۱) زنی فوت شد و بازماندگانش کسانی بودند که در صورت مسألهٔ فوق یاد گردید و چون به شریح مراجعه کردند او به استناد قضاء خلیفهٔ ثانی به شرح بالا در میان آنان حکم نمود ولی شوهر به حکم شریح سخت اعتراض کرد و از وی به فقهای دیگر شکوه می نمود و شریح او را بنام توهین به قاضی بازخواست کرد و تازیانه اش زد و به قضاوت خلیفهٔ ثانی برای تبرئهٔ خود استناد جست. (از عول و تعصیب تألیف نجات صص ۳۱۳-۳۱۴). رجوع به شریح شود.