معنی شب گل
6 بازدید
[ شَ بِ گُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) رسم است که در موسم بهار دو ساعت قبل از صبح که وقت شکفتن گل است به سیر گلزار میروند. و در چراغ هدایت نوشته که شبهای ایام بهار را «شب گل» گویند. چرا که در ایام بهار تمام گلها بشکفد و مردم در آن ایام سیر کنند. (از بهار عجم) (آنندراج). شب مهتاب در فصل گل سرخ که مردم به گشت گلزار میروند. (فرهنگ نظام): خط شبرنگ برون زان لب گل می آید مژده ای باده پرستان شب گل می آید. مفید بلخی. عندلیبان چه بلا شور و فغانی دارند بی تو بوی شب خون از شب گل می آید. مفید بلخی.
کلمات هم‌قافیه با «شب گل»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «گل» برای سرودن شعر