معنی شبینی

[ شَ ] (اِخ) محمدبن عبدالحی شبینی شافعی. نحوی و ادیب و محدث از دانشمندان قرن ۱۳ هـ . ق. از آثار اوست: حاشیه ای بر خاتمهٔ الفیهٔ ابن مالک در نحو. و حاشیه ای بر الجامع الصغیر در حدیث. (از المعجم المؤلفین ج ۱۰ ص ۱۳۱).[ شَ ] (اِخ) از دانشمندان اواخر قرن ۱۳ هـ . ق. است. رجوع به علی بن جلبی شبینی شود. (معجم المؤلفین ج ۷ ص ۵۴ و ۱۰۷).[ شَ ] (اِخ) احمد میهی شبینی نعمانی. فقیه، متکلم. از آثار اوست: هدایةالمرید شرح بر جوهرالفرید در توحید. حاشیهٔ شرح شصت مسأله در فقه شافعی. در سال ۱۲۶۳ هـ . ق. حیات داشته است. (از معجم المؤلفین ج ۲ ص ۱۹۱).