معنی شب‌خانه

[ شَ نَ / نِ ] (اِ مرکب) خانهٔ شب. شبستان که حرم سرای پادشاهان باشد. (از برهان). مرادف شبستان. (آنندراج). شبستان و حرم سرای پادشاهان. (ناظم الاطباء). || خانه ای که شبها درویشان در آن به سر برند. (ناظم الاطباء) (از برهان). خانه ای را گویند که برای نزول غربا و فقرا در شب مقرر کرده باشند. (آنندراج): بنا کرد و نان داد و لشکر نواخت شب ازبهر درویش شبخانه ساخت.سعدی. || خلوتگاهی که شبها در آن عبادت کنند. (ناظم الاطباء).[ شَ نَ / نِ ] (اِخ) دهی از دهستان حسن آباد بخش کلیبر شهرستان اهر. ۱۷۶ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه و چشمه و محصول آن غلات و میوهٔ جنگل است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۴).