معنی شادیاخی

[ شادْ ] (ص نسبی) منسوب است به شادیاخ. رجوع به شادیاخ شود.[ شادْ ] (اِخ) حسن بن علی بن قاسم بن عبد... شادیاخی، مکنی به ابوعلی از مردم نیشابور بود. از اسحاق بن ابراهیم حنظلی و محمدبن رافع حدیث شنید و ابوعبداللََّه بن دینار و یحیی بن منصور قاضی از او روایت کرده اند. (از انساب سمعانی).[ شادْ ] (اِخ) شاه بن احمدبن عبداللََّه شادیاخی صوفی، مکنی به ابوبکر از مردمان نیکوکار و دیندار و از مختصان به خدمت ابوالقاسم قشیری بود و از ابوحفص عمربن احمدبن مسرور و ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن قشیری و دیگران حدیث شنید و ابوالحسین عبدالغافربن اسماعیل فارسی از او حدیث شنیده است. وی در ماه ربیع الاول ۴۹۴ درگذشت. (از انساب سمعانی و لباب الانساب).