معنی شاخ شاخ

(ص مرکب) پاره پاره. (فرهنگ جهانگیری) (غیاث اللغات) (آنندراج) (شعوری). به درازا همه جا دریده. جداجدا به درازا. ریش ریش. چاک چاک. لخت لخت. تارتار. قطعه قطعه. پارچه پارچه. تکه تکه. و رجوع به شاخ شود: چو شانه شد جگرم شاخ شاخ ز آن حسرت که موی دیدم شاخی سپید در شانه. مسعودسعد. بر سینه شاخ شاخ کنم جامه شانه وار کز هیچ سینه بوی رضائی نیافتم.خاقانی. ای شده بر دست توحلهٔ دل شاخ شاخ هم تو مطرّا کنان پوشش ارکان او.خاقانی. بیندیش از آن دشتهای فراخ کز آواز گردد گلو شاخ شاخ.نظامی. خرقهٔ شیخانه شده شاخ شاخ تنگدلی مانده و عذری فراخ. نظامی (مخزن الاسرار ص ۱۴۰). بخشمی کامده بر سنگلاخش شکوفه وار کرده شاخ شاخش.نظامی. بر آتش نهاده لویدی فراخ نمکسود فربه در او شاخ شاخ.نظامی. این زمین و آسمان بس فراخ کرد از تنگی دلم را شاخ شاخ. مولوی (از فرهنگ جهانگیری). وقت تنگ و میرود آب فراخ پیش از آن کز هجر گردی شاخ شاخ. مولوی. || چیز از هر جا شکسته و پر از شکاف و درز. (ناظم الاطباء). || منشعب. متشعب. متفرق. رجوع به شاخ شاخ شدن شود. || گوناگون و رنگارنگ. (آنندراج).