معنی سیفی بخارائی

[ سَ فیِ بُ ] (اِخ) سیفی بخاری. از بخارا است و از آنجا بشهر هری آمد و اکثر کتب متداوله را مطالعه کرد. در اثنای مطالعه بشعر نیز مشغول می بود و شعر او چون نیکو بود و پر مثل شهرت پیدا کرد. این مطلع از اوست: دلا وصف میان نازک جانان من گفتی نکو رفتی حدیثی از میان جان من گفتی. مولانا از جهت عامهٔ جوانان شهر شعرهای خوب گفته. در این طرز و طور لطایف نیکو بنظم آورده از اوست: تا بنقد جان مه خباز من نان میدهد عاشق بیچاره نان میگوید و جان میدهد. (از مجالس النفایس ص ۲۳۱). رجوع به آتشکدهٔ آذر ص ۳۳۶، هفت اقلیم، تذکرهٔ نصرآبادی صص ۵۱۳ -۵۱۴، قاموس الاعلام ترکی ص ۲۷۶۷ و ریحانة الادب ص ۲۷۶ شود.