معنی سوفوکلس

[ سُ فُ لِ ] (اِخ) یکی از شعرای بزرگ یونان قدیم است که در سال ۴۹۶ ق.م. در حوالی آتن بدنیا آمد و در ۴۰۵ ق.م. مرد. سوفوکلس نخست غزل سرایی پیشه کرد، لکن در سال ۴۶۸ ق.م. برای آنکه جایزهٔ تآترهای غم انگیز را بدست آورد به رقابت ایسخولس بسرودن اشعار غم انگیز پرداخت و در این رشته چنان شهرت یافت که در سال ۴۴۰ ق.م. او را در سپاهی که به سائیس فرستاده می شد مقام استرایگوس عطا کردند. داستانهای غم انگیز و معروف سوفوکلس عبارت است از پادشاهی ادیپوس (ادیب شاه)، ادیپوس در کلن ، آنتی گنوس و آژاکس که هر یک در مقام خود از شاهکارهای ادبیات قدیم یونان است. (تمدن قدیم ایران). رجوع به فرهنگ فارسی معین شود.