معنی سوفوکلس

سوفوکلس

0 بازدید
[ سُ فُ لِ ] (اِخ) یکی از شعرای بزرگ یونان قدیم است که در سال ۴۹۶ ق.م. در حوالی آتن بدنیا آمد و در ۴۰۵ ق.م. مرد. سوفوکلس نخست غزل سرایی پیشه کرد، لکن در سال ۴۶۸ ق.م. برای آنکه جایزهٔ تآترهای غم انگیز را بدست آورد به رقابت ایسخولس بسرودن اشعار غم انگیز پرداخت و در این رشته چنان شهرت یافت که در سال ۴۴۰ ق.م. او را در سپاهی که به سائیس فرستاده می شد مقام استرایگوس عطا کردند. داستانهای غم انگیز و معروف سوفوکلس عبارت است از پادشاهی ادیپوس (ادیب شاه)، ادیپوس در کلن ، آنتی گنوس و آژاکس که هر یک در مقام خود از شاهکارهای ادبیات قدیم یونان است. (تمدن قدیم ایران). رجوع به فرهنگ فارسی معین شود.
راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید