سوشیانت

[ سُشْ ] (اِخ) نجات دهنده. هر یک از موعودان دین زردشتی. در اوستا مکرر از سوشیانتهایی نام برده شده که در آخرالزمان ظهور کنند و غالباً از آخرین سوشیانت که پس از ظهور او قیامت خواهد بود اسم برده شده. بنابه سنت زردشتی سه هزار سال اخیر عمر جهان مادی عهد سلطنت روحانی زردشت و سه پسر آینده اوست که هر یک بفاصلهٔ هزار سال از یکدیگر پای به دایرهٔ وجود گذارند. نامهای این سه پسر و اسامی مادران آنان و محل تولد ایشان در اوستا مندرج است؛ اما وقت ظهور آنان در اوستا تعیین نشده است. همین قدر برمی آید که در آخرالزمان ظهور خواهند کرد. (فرهنگ فارسی معین). رجوع به مزدیسنا و یشتها ج ۱ و فرهنگ ایران باستان شود.