معنی سنگ صبور
6 بازدید
[ سَ گِ صَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) سنگ افسانه ای که غم های خویش بر آن شمردندی و سنگ چون بلاگردانی بترکیدی. (یادداشت بخط مؤلف). سنگ اساطیری که اندوه های مردم را می شنیدی و غمخوار آنان بود. (فرهنگ فارسی معین). اصولاً سنگ به «صبوری» و تحمل مثل است. قیاس کنید با صخرهٔ صماء در عربی. (فرهنگ فارسی معین): گرچه چون سنگم صبور و سیم ساعد لیک هست سیمگون اشکم فزوده سنگ هر شب تا سحر. انوری (از فرهنگ فارسی معین). رجوع به سنگ سبو شود.
کلمات هم‌قافیه با «سنگ صبور»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ور» برای سرودن شعر