معنی سماکاره
8 بازدید
[ سَ رَ / رِ ] (ص مرکب، اِ مرکب) سبوکش میخانه. (آنندراج) (برهان). || مطلق خدمتکار. (برهان) (آنندراج): از پی کسب و شرف پیش بناگوش و لبش ماه دیدم رهی و زهره سماکارهٔ دوست. سنایی (دیوان چ مصفا ص ۳۹۸). آنکه او شاه بخردان باشد کی سماکارهٔ روان باشد.سنایی. رجوع به سماکار شود.
کلمات هم‌قافیه با «سماکاره»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ره» برای سرودن شعر