معنی سماق

[ سَ ] (اِ) نوعی از سنگ که سفید و نرم باشد. (غیاث) (آنندراج).[ سُ ] (ص) دروغ ساده و خالص از هر چیزی. (از آنندراج) (منتهی الارب): کذب سماق؛ دروغ ساده و خالص. (ناظم الاطباء).[ سُ / سُ مْ ما ] (اِ) نام دوایی است و آن میوه باشد. (غیاث) (از آنندراج). تتری و آن میوهٔ درختی است که چون خوشه برآید. دانه های بسیار بر آن چون عدس و بر روی آن دانه پرز و رطوبتی میان سرخ و زرد و بطعم ترش و همان ترشی را در طعام بکار برند و باقی هسته و استخوان باشد. (صحاح الفرس). تتری. (زمخشری). دانه ای است ترش مزه و قهوه ای رنگ. (الفاظ الادویه). گیاهی است از ردهٔ دولپه ای ها جدا گلبرگ که سردستهٔ تیرهٔ سماقیان میباشد. این گیاه کوچک بشکل درخت یا درختچه میباشد. برگهایش متناوب و مرکب و شانه ای است. گلهایش کامل و دو جنسی و در برخی گونه ها گلهای نر و ماده از هم جدا هستند. میوهٔ این گیاه سفت و ترش مزه و قابض است. برگش در تداوی بعنوان تب بر مصرف میشود. گرد میوه اش ترش و خوش طعم و جهت چاشنی اغذیه بکار میرود. سماک. تتری. تتم. (فرهنگ فارسی معین): دفع مضرت (شرابی که آفتاب پرورده باشد) با سکبا و سماق و نار باشد. (نوروزنامه). دست در آش ترش زن که بغایت خوبست تمر هندی و سماق است و دگر آش انار. بسحاق اطعمه. رجوع به تحفهٔ حکیم مؤمن، اختیارات بدیعی، فهرست مخزن الادویه و جنگل شناسی شود. - سماق سمی؛ گونه ای سماق که در آمریکای شمالی فراوان میروید و برگهایش در تداوی در معالجه نقرس و روماتیسم و فلج بکار میرود. مقداری که از این گیاه در تداوی بکار میرود، در حدود ۱۲ تا ۳۰ سانتی گرم است و از بکار بردن بیش از آن باید احتراز کرد چون بسیار سمی است. (فرهنگ فارسی معین). - سماق شکی. رجوع به سماق شود. (فرهنگ فارسی معین). - سماق کاذب؛ سماق هرز. (فرهنگ فارسی معین). - سماق هرز؛ گونه ای سماق که در صنعت از صمغ مستخرج از تنهٔ آن استفاده میکنند و از آن نوعی لاک بنام «لاک ژاپن» میسازند. سماق کاذب. (فرهنگ فارسی معین). - سنگ سماق. رجوع به سنگ سماق شود. (فرهنگ فارسی معین).[ سُ ] (اِخ) نام یکی از دهستان های بخش چگنی شهرستان خرم آباد. موقعیت طبیعی کوهستانی، هوای معتدل و مالاریایی. آب آن از رودخانهٔ کشکان سراب رفتخان، سراب سماق و آب کالیاب و چشمهٔ گرموت مرتفعترین قلل جبال در این دهستان، کوه های سفیدکوه، کوه گاو شمال، کوه میل، کوه سماق، کوه گرز، کوه لهور، مراتع مرغوبی در سینه و دامنه کوه های مذکور وجود دارد که مورد استفاده حشم داران است. از ۱۸ آبادی تشکیل گردیده است. جمعیت آن در حدود ۴۲۰۰ تن و قرای مهم آن عبارتند از هفت چشمه، کالیاب و ژیرژیان. ساکنین از طوایف طولابی شاهیوند، شیراونده و سادات حیات الغیب می باشند و عده ای چادرنشین می باشند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).[ سُ ] (اِخ) دهی از دهستان سماق بخش چگنی شهرستان خرم آباد. مرکز دهستان. دارای ۲۴۰ تن سکنه است. آب آن از رودخانهٔ کشکان. محصول آنجا غلات و لبنیات. شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان فرش و سیاه چادر بافی است. ساکنین از طایفهٔ طولابی بوده، و در ساختمان و چادر سکونت دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).