معنی سلار الدیلمی

[ سَ لْ لارُدْ ] (اِخ) ابویعلی حمزةبن عبدالعزیز الدیلمی ملقب بسلار از فقهای امامیه است. (اعلام زرکلی ج ۱ ص ۲۷۳). وی مکنی به ابوعلی و ملقب و معروف بسلار. فقیهی است ثقة و جلیل القدر و عظیم الشأن از وجوه و ثقات اعاظم امامیه و اعاظم علمای مقدمین اثناعشریه که در علم و ادب و غیره مقدم است، و از شاگردان شیخ مفید و علم الهدی سیدمرتضی و از مشایخ روایت شیخ ابوعلی طوسی است. و از طرف سیدمرتضی درس میگفته و از طرف سید منصب حکومت شرعیه و فصل خصومات و مرافعات و دینیه در بلاد حلب را نیز داشته است. او راست: ۱- الابواب الفصول در فقه. ۲- التذکرة فی حقیقة الجوهر. ۳- التقریب در اصول فقه. ۴- الرد علی بن الحسن البصری فی نقض الشافی. ۵- المراسم العلویه والاحکام النبویه در فقه. ۶- المقنع فی المذهب. وفات وی در سال ۴۶۳ هـ . ق. در قریهٔ خسروآباد شاهی در چهارفرسخی تبریز روی داد و در همانجا مدفون است که در زبان اهل محل به شیخ سلار معروف است. (از ریحانة الادب ج ۲ ص ۲۱۰).