معنی سفیدال
7 بازدید
[ سِ ] (اِ مرکب) گونه ای از گوشوارک که در اغلب سواحل جنگلهای آستارا، نور، کلاردشت، کتول، زیارت، گل داغ و گردنهٔ چناران هست و در گدوک مازندران تا ۲۰ متر بالا میرود و این درخت را در کلارستاق بدین اسم و در زیارت گرگان آن را سیاه شن نامند و در نور، گوشوارک گویند و در درهٔ کتول، گوش حلقه خوانند. رجوع به جنگل شناسی ج ۲ ص ۱۲۶، ۱۲۱، ۱۱۹، ۱۱۵ شود.
کلمات همقافیه با «سفیدال»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ال» برای سرودن شعر