معنی سفله‌پرور
7 بازدید
[ سِ لَ / لِ پَ رْ وَ ] (نف مرکب) دون پرورنده. که فرومایگان را نوازد و جوانمردان را خوار دارد: آب و هوای فارس عجب سفله پرور است کو همرهی که خیمه از این خاک برکنم. حافظ. سبب مپرس که چرخ از چه سفله پرور شد که کام بخشی او را بهانه بی سببی است. حافظ.
کلمات هم‌قافیه با «سفله‌پرور»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ور» برای سرودن شعر