معنی سرر

[ سَ رَ ] (ع اِ) خطهای کف دست و شکنهای آن. ج، اسرار. (ناظم الاطباء). خطوط کف و پیشانی. (اقرب الموارد). || تجویف و کاواکی. (ناظم الاطباء). میان کاواکی چیزی. (از اقرب الموارد). || آنچه دایه بازبرد از ناف کودک. (مهذب الاسماء). آنچه بریده شود از ناف کودک. (منتهی الارب). || میانهٔ چیزی. || جراحت کرکرة. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || آخرین شب از ماه یا میانهٔ آن.[ سُ رَ ] (ع اِ) پوست سماروغ. || گل و خاک که بر وی چفسیده باشد. || آخر شب از ماه یا میانهٔ آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).[ سُ رُ ] (ع اِ) سرشاخ گیاه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). جِ سرة. (ناظم الاطباء). || جِ سریر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).[ سِ رَ ] (ع اِ) آنچه بریده شود از ناف کودک. || پوست سماروغ. || گل و خاک که بر وی چفسیده باشد. || آخر شب از ماه. || شکنهای کف دست و پیشانی. ج، اسرار، اساریر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || ولد له ثلاثة علی سرر؛ وقتی گویند که سه فرزند نرینه پیدا شود و میان آنها مادینه ای نبود. (ناظم الاطباء).[ سُ رَ ] (اِخ) موضعی است نزدیک مکه، در آن درختی بود که هفتاد نبی را در زیر آن درخت ناف بریده اند یعنی در زیر آن درخت متولد شده اند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).