معنی واژه سربلندی
10 بازدید
[ سَ بُ لَ ] (حامص مرکب) سرفرازی. مقابل سرافکندگی. مفاخرت. مباهات : تاج را سربلندی از سر تست بخت را پایگاهی از در تست.نظامی. گرچه بهرام سربلندی داشت دانش و تیغ و زورمندی داشت.نظامی. فراخی باد از اقبالش جهان را ز چترش سربلندی آسمان را.نظامی. لیلی ز سریر سربلندی افتاده به چاه دردمندی.نظامی. بر آستان جانان گر سر توان نهادن گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد. حافظ. در آستان جانان از آسمان میندیش کز اوج سربلندی افتی به خاک پستی. حافظ.