معنی سراچهٔ گل
7 بازدید
[ سَ چَ / چِ یِ گُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از عرش باشد که فلک اعظم است. (آنندراج) (برهان). عرش. (رشیدی). || کنایه از دنیا. (برهان) (آنندراج).
کلمات همقافیه با «سراچهٔ گل»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «گل» برای سرودن شعر