معنی سحاب اصفهانی

[ سَ بِ اِ فَ ] (اِخ) سیدمحمد حسینی متخلص به سحاب (متوفی سال ۱۲۲۲ هـ . ق.)، خلف صدق سیداحمد متخلص به هاتف. تذکرهٔ رشحات سحاب بنام نامی او است و قریب بیست و پنجهزار بیت دارد. فن عروض و قوافی و شعر را پیش پدر فرا گرفت. در اواسط عمر بمکهٔ معظمه و مدینهٔ طیبه رفته است. غزلیات او به نظر فتحعلیشاه رسید و او را مجتهد الشعرا لقب دادند، رساله ای نیز بنام «سحاب البکا» در مراثی و جنگهای حضرت سیدالشهداء بنظم و نثر تألیف کرده است. از جمله غزلیات اوست: دانی چه اثر داشت دعای سحر ما این بود که نگذاشت بعالم اثر ما. رجوع به مجمع الفصحا ج ۲ ص ۲۰۷ و فهرست سپهسالار ج ۲ ص ۶۰۴ شود.