معنی زکیة
5 بازدید
[ زَ کی یَ ] (ع ص) تأنیث زَکیّ. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا): {/B فَانْطَلَقََا حَتََّی إِذََا لَقِیََا غُلاََماً فَقَتَلَهُ قََالَ أَ قَتَلْتَ نَفْساً زَکِیَّةً بِغَیْرِ نَفْسٍ ... ۱-۱۳۱۸:۷۴/}(قرآن ۱۸/۷۴). || ارض زکیة؛ زمین برومند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). زمین برومند و پاک. (از اقرب الموارد). رجوع به زکی شود.[ زَ کی یَ ] (اِخ) دهی است میان بصره و واسط. (منتهی الارب). رجوع به معجم البلدان و نزهة القلوب ج ۳ شود.
کلمات همقافیه با «زکیة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یة» برای سرودن شعر