معنی زولا

[ زُ ] (اِخ) امیل (۱۸۴۰ -۱۹۰۲ م.). رمان نویس و روزنامه نگار فرانسوی و بارزترین نمایندهٔ مکتب «ناتورالیسم» فرانسه بشمار می آید. او فرزند یک مهندس ایتالیایی بود و سالهای ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۲ را در منتهای تنگدستی گذرانید. سپس در کتابفروشی «هاشِت» به بسته بندی کتاب مشغول شده و اوقات فراغت را صرف نویسندگی می کرد. با انتشار قصه هایی برای نینون (۱۸۶۴) و اعتراف کلود (۱۸۶۵) مورد توجه قرار گرفت. سپس دعای یک مرده (۱۸۶۶) و اسرار مارسی (۱۸۶۷) و ترزراکن (۱۸۶۷) و مادلن فرا (۱۸۶۸) را منتشر کرد. از سال ۱۸۷۱ تا ۱۸۹۳ تحت عنوان عمومی «له روگون - ماکار» بیست رمان از جمله «نانا» را منتشر نمود. از آثار دیگرش مجموعهٔ سوسیالیستی «اناجیل اربعه» است که از آنها باروری، کار و حقیقت را به اتمام رسانید. زولا تحت تأثیر بالزاک، ستندال، گ. فلوبر، و ا. آ. تِن، قرار داشت و معتقد بود ابتکار واقعی هنری از این راه حاصل می شود که شخص سنتها را به یک سو نهد و بکلی تابع زندگی زمان خود باشد و نیز اعتقاد راسخ داشت که روش علمی بهترین روش نزدیک شدن به حقیقت است... برای ساختن تصویر دقیق زندگی عصر خود توصیف جزئیات را به سرحد کمال میرساند و در این راه هیچ چیز هر قدر هم کثیف باشد او را متوقف نمی کرد. زولا به اصلاحات اجتماعی علاقهٔ تام داشت، با کاتولیکها سخت ضدیت می کرد... بارزترین اقدام وی شرکت در قضیهٔ دریفوس بود و در ۱۳ ژانویهٔ ۱۸۹۸ با نشر مقالهٔ «من متهم می کنم» بدفاع از دریفوس برخاست و خلافهایی را که در محاکمهٔ دریفوس روی داده بود اشاره کرد. این مقاله عملاً دولت را مجبور به تجدید محاکمهٔ دریفوس کرد و در فوریهٔ ۱۸۹۸ زولا بعنوان تهمت زدن محکوم به حبس و جریمه شد ولی دیوان کشور در دوم آوریل همان سال آن رأی را نقض کرد و محاکمهٔ تازه ای مقرر شد ولی زولا در محاکمه شرکت نکرد... عاقبت در پاریس به سبب گاز بخاری در اطاقش خفه گردید... (از دایرة المعارف فارسی).