معنی زنده گردیدن

[ زِ دَ / دِ گَ دَ ] (مص مرکب) زنده شدن. زنده گشتن. حیات یافتن : وگر این شب درازم بکشد در آرزویت نه عجب که زنده گردم به نسیم صبحگاهی. سعدی. جز حسرت آنکه زنده گردم تا پیش بمیرمت دگر بار.سعدی. بسوزاندم هر شبی آتشش سحر زنده گردم به بوی خوشش.سعدی. - زنده گردیدن ملک؛ احیای آن، سامان و رونق یافتن آن : اگر امیر بیند در این باب فرمانی دهد، چنانکه از دیانت و همت وی سزد تا... آن اوقاف زنده گردد و ارتفاع آن به طرق و سبل رسد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۳۷). - زنده گردیدن نبات؛ سبز و باطراوت شدن آن : به نسیم صبح باید که نبات زنده گردد که جماد و مردگان را خبر از صبا نباشد. سعدی.