معنی زرب

[ زَ ] (ع مص) شوغاه (شبگاه) ساختن. (تاج المصادر بیهقی). آغل ساختن برای گوسفندان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || روان گردیدن آب. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || داخل کردن چارپایان را در آغل. (از اقرب الموارد).[ زَ / زِ ] (ع اِ) جای درآمدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) مدخل. (اقرب الموارد). || آغل گوسفندان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). شبگاه گوسفند. (دهار). ج، زروب. (منتهی الارب) (آنندراج). || کازهٔ صیاد. (دهار) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).[ زِ ] (ع اِ) آبراهه. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || جای گوسفندان. ج، زروب. (از اقرب الموارد).