معنی زحمة

[ زَ مَ ] (ع مص) انبوهی کردن و بدوش بر زدن. (تاج المصادر بیهقی). در تنگنا افکندن. (از صحاح) (از معجم الوسیط). فشردن یکدیگر را بعلت کثرت و ضیق محل. رجوع به زحمت، مزاحمت و ازدحام شود. || آه کشیدن و دم زدن از روی درد بویژه زن بهنگام زاییدن. (از کازیمیرسکی). - زحمة ولادة؛ بمعنی زحمت زاییدنست و آن دردی است که بیرون می آید با آن بچه. (از ترجمهٔ قاموس). زحمة الولاده، زجمهٔ آن است. زحمة، زجمه و زکمة بیک معنی و هر سه بمعنی درد زاییدن است. (از تاج العروس). درد زاییدن. (از المعجم الوسیط). || (اِ) لقمه: زحم زحمةً؛ یعنی گرفت لقمه ای را. (از تاج العروس) (از متن اللغة). در نوادر این ماده با ها «زهمه» نیز نقل گردیده است. (از تاج العروس).[ زُ مَ ] (اِخ) پسر عبداللََّه کلبی، کشندهٔ ضحاکست روز مرج راهط. (ترجمهٔ قاموس). زحمةبن عبداللََّه کلبی کشندهٔ ضحاک بن قیس است در جنگ مرج راهط. (ازمنتهی الارب) (تاج العروس).