معنی زبلة

[ زَ بَ لَ ] (ع اِ) چیزی، یقال: مارزاته زبلة؛ یعنی کم نکردم چیزی را. (منتهی الارب). شی ء. گویند: «مارزأته زبلة و ما اغنی عنه زبله». (اقرب الموارد). گفته میشود «مارزاته زبلة شیئا»؛ یعنی کم نکردم از او چیزی را. (شرح قاموس). «مارزاته زبلة»؛ یعنی شیئا و همچنین است: «ما اغنی عنه زبلة». (تاج العروس). زبلة و زبالة بمعنی شی ء است. گویند: ما اغنی عنه زبلة؛ یعنی زبالا. (از لسان العرب).[ زُ لَ ] (ع اِ) لقمة. (اقرب الموارد) (آنندراج) (شرح قاموس) (تاج العروس). || نیلة (چیزی). (لسان العرب). مصحح لسان در حاشیه چنین توضیح داده است: در نسخهٔ اصل نیله آمده و علامت تردید پهلوی آن گذارده شده، اما در مادهٔ نیل از قاموس آمده: ما اصاب نیلا و نیلة؛ یعنی شیئاً. (نقل از حاشیهٔ لسان العرب).[ زَ لَ ] (ع اِ) کوت. (از دزی ج ۱ ص ۵۸۰).[ زِ لَ ] (ع اِ) سرگین. زبل. (محیط المحیط) (فطر المحیط). || کود. کوت. || خاکروبه. زباله. خاک جارو. دم جارویی. (از دزی ج ۱ ص ۵۸۰).