معنی زبان پارسی باستان
7 بازدید
[ زَ نِ یِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) یکی از زبانهای ایرانی است که در عهد هخامنشیان، زبان رسمی ایران بوده و با اوستا و سانسکریت شباهت تام دارد و کتیبه های هخامنشیان و برخی ظروف و مهرها بدین زبان و بخط میخی هخامنشی نوشته شده است. (حاشیهٔ برهان قاطع چ معین ج ۱ ص ۳۵۱). رجوع به مقدمهٔ برهان قاطع چ معین و ایران باستان ج ۲ ص ۱۶۰۳، ۱۶۱۶، ۱۶۱۳، ۲۱۹۱، ۲۶۷۱، ۲۶۹۶ و «ایران»، «پارسی»، «پارس قدیم»، «فارس»، «فرس هخامنشی» و «فرس قدیم» شود.
کلمات هم‌قافیه با «زبان پارسی باستان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «تان» برای سرودن شعر