معنی زبان پارسی
6 بازدید
[ زَ نِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) چون مطلقاً زبان پارسی گویند مراد زبان پارسی نو است یعنی پارسی پس از اسلام. (از حاشیهٔ دکتر معین بر برهان قاطع ج ۱ ص ۳۵۰ و ۳۵۱). امروز بیشتر مردم ایران و افغانستان و تاجیکستان و قسمتی از هند و ترکستان و قفقاز و بین النهرین بزبان فارسی سخن میگویند و نامه مینویسند و شعر می سرایند. رجوع به سبک شناسی ج ۱ ص ۲ و مقدمهٔ برهان قاطع چ معین و مقدمهٔ لغت نامه و «فارسی»، «ایران»، «ایرانی» و «پهلوی» شود.
کلمات هم‌قافیه با «زبان پارسی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «سی» برای سرودن شعر