معنی زاویهٔ ابراهیم صائغ

[ یَ یِ اِ مِ ءِ ] (اِخ) این زاویه در قاهره میان پل بزرگ واقع و مشرف بر برکهٔ فیل است. و امیر سیف الدین طغای پس از ۷۲۰ هـ . ق. آن را بنا نهاد و شیخ عزالدین عجمی را که از فقیران (درویشان) و ملازمین شیخ تقی الدین رجب بود در آنجا مقیم ساخت. این درویش آشنا بفن موسیقی و دارای آوازی طرب انگیز بود و نغمه هایی لذت بخش میسرود و در آن زاویه تا وفات خود سال ۷۲۳ هـ . ق. بماند. پس از وی شیخ ابراهیم صائغ بر این زاویه دست یافت و این زاویه بنام وی معروف گردید. ابراهیم صائغ در ۷۵۴ هـ . ق. درگذشت. (از خطط مقریزی چ مصر ج ۴ ص ۳۰۲). و رجوع به زاویه شود.