معنی زاهده‌خاتون

[ هِ دَ ] (اِخ) زوجهٔ اتابک بزامه است و پس از آنکه اتابک به امر سلطان مسعود کشته شد، وی جنازهٔ شوهر خود را بدستور سلطان، به شیراز برد و در مدرسه ای که ساخته بود دفن کردند. در سنهٔ احدی و اربعین و خمسمائه. (از تاریخ گزیده چ لندن ص ۴۶۷). مؤلف شدالازار آرد: زاهده خاتون از بانوان شایسته و عابد و همسر اتابک بزامه بود پس از غلبهٔ سلغریه در ۵۴۳ هـ . ق. که همسر وی بزامه در اصفهان بقتل رسید زاهده خاتون گروهی را فرستاد تا استخوانهای او را جمع کردند و بشیراز بردند مقبره ای بزرگ و عالی برای او ساخت و املاکی بر آن وقف کرد و تولیت آن را به امامی حنفی مذهب سپرد سپس پشیمان گردید و وی را از تولیت عزل کرد و تولیت آن موقوفات را به شافعی مذهبان سپرد. این زن در انجام امور خیریه توفیقات بسیار حاصل کرد. (از شدالازار ص ۲۸۲ و ۲۸۱). و رجوع به کتاب اخبارالدولة السلجوقیه صص ۱۸۱ - ۱۸۳ شود.