معنی زاغ‌مرز

[ مَ ] (اِخ) دهی است از دهستان قره طقان بخش بهشهر از شهرستان ساری واقع در ۲۰۰۰گزی شمال باختری بهشهر و ۱۶۰۰۰گزی شمال نکا. منطقهٔ آن دشت، معتدل، مرطوب و مالاریائی و زبان اهالی کردی، فارسی و مازندرانی است. سکنه آن ۹۵۰ تن و از طائفهٔ عبدالملکی (کرد شیرازی) اند و دارای آب از رودخانهٔ نکا و محصول آن برنج و غلات و پنبه و صیفی میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳). زاغمرز از مراکز مهم پنبه کاری ایران است و ایل عبدالملکی که از مهمترین عشایر مازندران است و در اصل قشقائی بوده از آغاز دورهٔ قاجاریه در این ده سکناگزیده اند. رجوع به جغرافیای کیهان ج ۲ ص ۲۸۴، جغرافیای مازندران ص ۵۰ و ۶۰ و سفرنامه مازندران و استراباد رابینو شود.